Shirley ongezouten
Zoals elk zichzelf respecterende internetter heb ik nu ook een weblog.
 |
 |
 |
Diplomauitreiking
Ik ben gisteren naar 's lands grootste diploma uitreiking ooit geweest. Helaas niet voor mijzelf, maar voor een vijftal klasgenootjes. De diploma-uitreiking was in zowel de HMH, Pepsi-stage, Pathé Arena en de Arena zelf en dat voor 1017 man en nog wat klapvee (waaronder ikzelf dus).
Polsbandjes
Alvorens de happening begon was het jacht maken op polsbandjes. Iedere afgestudeerde had er vijf gekregen, maar die gingen uiteraard op aan zichzelf en ouders, broers en zussen. Gelukkig was mijn afstudeerdocente Anita van Ommeren zo vriendelijk voor mij een bandje te regelen, want ook zij vond het vreemd dat ik anders niet naar binnen kon om mijn klasgenootjes te horen speechen. Na het verkrijgen van het bandje heb ik het gelijk omgesnoerd en heb ik samen met Soof lopen pronken met het fel oranje ding (in de hoop dat ook maar iemand zou denken dat we al afgestudeerd waren).Aangekomen op de Arena Boulevard bleek al snel dat we als student gigantisch voor schut stonden met een oranjekleurig bandje, want de afgestudeerden hadden allen een goudkleurige...
Om zes uur gingen de deuren van de HMH open en sijpelde het publiek over een rode loper - met een aantal zogenaamde jaren '20 persfotografen daarnaast - de zaal en het balkon binnen. In de Heineken Music Hall viel één ding direct op: de verdacht plakkerige vloer, wellicht dat dit de naam van de zaal verklaard.
Jos Elbers
Binnengekomen stond daar een bandje drie kwartier lang tijd te rekken. Hoewel ze best leuk konden zingen/spelen, begon het na een half uur toch wel een beetje te vervelen. Uiteindelijk kwam daar de 'master of ceremony', aan die op zijn beurt een corpulent, klein en iets wat warrig mannetje aankondigde. Het bleek Jos Elbers te zijn, directeur van de school en met een salaris dat een ton hoger is dan Balkie tevens zakkenvuller.Ik vroeg me altijd al af waarom men een foto op de INHOLLAND site geplaatst had, waar hij toch niet al te best op stond. Zichzelf introducerende merkte ik dat die foto waarschijnlijk toch een van z’n beste foto’s geweest moet zijn.
Na een introductie, in een gigantische zaal waarin je jezelf nietig vindt worden, vervolgde Jos zijn verhaal. Lettende op het publiek (ouders, grootouders, broers en zussen), vond ik dat Jos goed inspeelde wat er onder hen én onder de afgestudeerden leefde. Onderwerpen als economische groei in Amsterdam, de prachtige architectuur van het OZW gebouw en uiteraard de USP’s van de hogeschool werden niet geschuwd.
Toen Jos klaar was met z’n PR-babbel riep hij enkele ongelukkige alumni (wat zo heet je dan als je sinds een uur geen student meer bent) naar voren die een scriptieprijs gewonnen hadden. Sta je daar voor een gigantisch publiek op een poppodium... De winnaar van de hoofdprijs kreeg een cheque aangeboden die uit twee vuilniszakken getrokken moest worden, helaas voor hem bleef het bij 1000 euro. Ik had ingezet op 10.000, maar dat is waarschijnlijk opgegaan aan de trommelaars en nepfotografen die voor de deuren van de HMH stonden.
Eerst even langs de KvK
Afin, de prijzen waren uitgereikt en omdat ik het zitten een beetje zat was wilde ik de zaal verlaten; Op naar de Pepsi-stage waar ze ook de diploma’s van m’n klasgenootjes uitreikten. Helaas voor mij had Jos zijn bilmaat, gabber en goede vrind van de KvK meegenomen.Die had nog enkele
Omdat hij niet overtuigd was, dat het publiek besefte wat Amsterdam voor economische kansen had, lichtte meneer dat ook nog eventjes toe. Want de groei in de regio Amsterdam was echt super, véél beter dan alle andere regio’s. De groei was iets van 3 komma nog wat procent en door die drie komma nog wat procent kon je als afgestudeerde beter aan werk komen. Want door die drie komma nog wat procent waren er acuut 18.000 banen en dat is handig als je net afgestudeerd bent.
Ook in 2007 gaat het heel goed met de regio, want dat zei hij. Maar over de jaren daarna kon de visionair helaas niets zeggen. Gelukkig ook maar, wat dat boeide mij (en de rest van de zaal) ook totáál niet. Ik had een ‘van harte’ willen horen, ‘leuk dat jullie hier gekomen zijn’, of gewoon een leuk filmpje willen zien van wat verschillende mensen gedaan hebben tijdens hun afstudeerproject. Gewoon iets over de afgestudeerden zelf.
De directeur van de KvK, was nog lang niet klaar met zijn verhaal. Hij zwamde dan ook vrolijk verder over een of ander gesubsidieerd reisje dat hij samen met z’n vrind, gabber en bilmaat Jos én de directeur van Ajax naar China had gemaakt. Tijdens de barre tochten door China kwam hij daar een Chinees tegen. (Nee?!) Hij begon te ijlen over een plastic tasje dat hij hem gegeven had waarin een Ajax shirt verstopt zat en dat dat pas handeldrijven is! Dat was voor mij de druppel! Gewoon omdat hij een goede bilmaat, vrind en gabber van Jos is, kan hij daar eventjes gaan lopen ouwehoeren over zijn snoepreisjes? Ik heb de zaal verlaten en ben vervolgens lekker in het zonnetje gaan zitten. Wachtend op de werkelijke diploma uitreiking...
Persoonlijk en een beetje amateuristisch
Eindelijk was het dan zover, de mensen kwam en masse de HMH uitstromen, dus of de speech was klaar, of hij is van het podium afgetrokken en gevierendeeld in de toiletten. We mochten de Pepsi-stage in via de artiesteningang. In de entree was een zaaltje opgebouwd met een aantal gouden bling-bling stoelen die bestemd waren voor de geëxamineerden. In tegenstelling tot het gezwam van Jos en z’n vrind, bilmaat en gabber, waren hier de docenten aan het woord. Persoonlijk en af en toe een beetje amateuristisch, zoals het prutsen met een gettoblaster voor de achtergrondmuziek en het kwijtraken van kaartjes met teksten. En zo hoort het ook!Helaas werd er niet gespeecht, maar mochten de afgestudeerden alleen reageren op een stelling die ze van te voren in hun hand gedrukt kregen. Veel indruk maakte het antwoord van Nikki op de stelling "Op INHOLLAND heb ik geleerd...", wat ze aanvulde met de uitdrukking "beter goed gekopieerd dan slecht bedacht", wat werkelijk niet treffender gezegd had kunnen worden.
Ook Sebastiaan met zijn verhaal over onderbroeken, truien en koffers zal wel in gedachten blijven. Gelukkig ook maar want samen met Nathan, Dony en uiteraard Elga zal ik ze best gaan missen als klasgenootjes.
Gepost door: Shirley op 14-07-2006