Reactie op een column van Rosanne Hertzberger, en eigenlijk ook van haar compagnon Pieter Omtzigt. Want blijkbaar was het weer eens tijd om lekker af te geven op de transzorg in Nederland. En omdat dit marginale ‘partijtje’ geen politieke stem meer heeft, moet het maar via opiniestukken in de Trouw en NRC.
Ik heb altijd geleerd om advies aan te nemen van personen aan wie je ook advies zou vragen. Als een stratenmaker zegt dat je een ander type tegel moet gebruiken, dan kun je dat beter aannemen. Als deze zegt dat je een andere bureaustoel moet aanschaffen, dan moet je dat advies negeren.
En zo is het met meer dingen. Een ongevraagd advies van een microbioloog/ex-politica over transzorg bij adolescenten moet je ook naast je neerleggen. Al helemaal als dit advies is dat er meer ‘zorgvuldigheid’ nodig is. Zorgvuldigheid van een onkundige die met haar partij ervoor gezorgd heeft dat het vorige kabinet twee keer demissionair gegaan is, omdat hun politiek leider overspannen geraakt is van al het twijfelen.
Ik kan als ervaringsdeskundige één ding vertellen: aan dit soort zorgvuldigheid heb je niets. In de praktijk is het al jaren een synoniem voor stilstand en slopende wachtlijsten. Zorg dat er meer en betere jeugdzorg komt, dat er meer geld naar de geestelijke gezondheidszorg gaat. Iets waar het NSC allemaal niets aan gedaan heeft, integendeel zelfs.
Shirley de Jong, Amstelveen
Transvrouw 🏳️⚧️
Reageren