En ja hoor, verrassing! De draaiorgelman stond weer voor mijn raam. Dit keer was de lafbek aan de overkant van de straat gaan staan omdat hij geen emmer water wilde riskeren (ik stond klaar) – de geluidsnazi had namelijk mijn post van gisteren gelezen en kon hardop uit z’n hoofd mijn slagzin herhalen. (Ik wist wel dat hij pakkend was).
Bedreiging
Omdat hij vond dat ik hem bedreigde (whooeee… emmer water, is eng), vond hij het noodzakelijk de politie te bellen. Omdat het een kwartiertje duurde voordat de politie ter plekke was, hebben wij ondertussen dezelfde discussie als twee weken geleden gehouden. Ik vroeg of hij weg wilde gaan voor mijn raam, hij of ik de emmer water weg wilde doen en dat ik niet moest zeuren als hij 5 minuutjes voor mijn raam ging staan. Terwijl hij tegen mij liep te zeuren, stopte zijn ponskaartdinges en dus ook het draaiorgel, en omdat hij te druk was met mij en mijn groene emmertje stopte hij er ook geen nieuwe in. Dus de emmer water heeft – hoewel ik niets eens gegooid had – indirect toch geholpen.
Ondertussen was zijn psychische gestoorde patiënt knecht bezig de oudjes uit de buurt te vertellen hoe vreselijk ik wel niet was. Och och och.. Dat ik hun pleziertje wilde afpakken (klopt) en dat ik ze ‘demente bejaarden’ had genoemd (klopt ook). Dus ook omaatje kwam zich ermee bemoeien en vond dat ik niet goed bij mijn ‘harsens was (geen typo)’ en waar het wel niet allemaal op leek. Foei! Vooral dat ‘demente bejaarde’ vond ze maar niets, het waren aanleunwoningen en zij was niet dement (waarvan akte). Ondertussen stonden haar twee kleinkinderen van een jaar of 5-6 met hun vingers in hun hoor, maar dat maakte haar niet uit; was cultuur of zoiets.
Schandalig behandeld
Uiteindelijk kwam de politie. Wij vertelden beiden ons verhaal aan een agent, maar veel hielp het niet. Orgelman vond dat hij het volste recht had om voor mijn raam te gaan staan met z’n vooroorlogse kut herrie (hij heeft blijkbaar toch een vergunning) en ik vond dat een emmer water bij die afstand best wel geoorloofd is, zeker na een waarschuwing. Daarbij vertelde orgelman dat hij wel vaker werd uitgescholden (gek hè), maar dat hij nog nooit zo iemand als mij had meegemaakt. Ondertussen kwam omaatje weer aanlopen met haar looprekje, en wilde tegen een van de agenten ook haar verhaal kwijt. Toen de agente vroeg of ze even kon wachten werd ze boos.. héél boos. Zij vond dat de agente haar ‘schandalig behandelde’. Schande inderdaad dat je even moet wachten als je niet bij het conflict hoort. Ze ging een klacht indienen bij de politie (succes).
Inkomstenderving van een bedelaar
Maar ook de komst van de politie bleek geen oplossing te zijn voor onze patstelling en op een gegeven moment vond de orgelman het allemaal te lang duren. Z’n ‘klanten’ waren op hem aan het wachten en zo liep hij allemaal inkomsten mis. Ik hoop alleen niet dat ik straks aangeklaagd wordt voor inkomstenderving van een bedelaar, hij is er gek genoeg voor (en je weet het maar nooit in dit land).
Hij liep naar z’n orgel, zette het weer aan en direct begrepen beide agente waarom ik er zo’n last van had als dat ding voor mijn raam staat. Omdat ze verder niets konden doen besloten ook zij het erbij te laten. Wel gingen ze nog een aantekening maken voor de buurtregisseur. Daar het geen houdbare situatie was.
Wordt vervolgd dus…
PS. Voor alle orgelfans van het draaiorgelformum die vinden dat ik een hork ben. Prima. Spuw lekker je gal hieronder (en doe het vooral anoniem, lafbekken), doet mij niets. Jullie hebben geen orgel voor je raam en behoren bovendien tot het selecte groepje dat dit soort herrie blijkbaar leuk vindt of zelf produceert. Jullie mening interesseert mij totaal niet, maar schrijf het vooral lekker op hoor als het oplucht.
Reageren