Sinds ongeveer een jaar ligt er bij mij in de centrale hal van mijn appartementencomplex bijna elke woensdag of donderdag een paar versnipperde brieven of lokale sufferdjes. Heel irritant. Zeker ook omdat degene die dit op z’n geweten heeft ervoor zorgde zijn adres niet tussen de snippers zat. Dus niemand die wist van wie dit kwam. En elke week was er wel iemand weer zo netjes de troep op te ruimen.
Kix-code
Zo ook vorige week donderdag. Ik kwam thuis en zag dat de hal weer vol met snippers lag. Een van de snippers was een enveloppe van de Postcode loterij, waarvan de brief zelf ontbrak, maar de rest van de inhoud (gratis loten e.d.) wel nog aanwezig was. Blijkbaar met de gedachten ‘Zonder adres weten m’n buren niet van wie dit is’.
Maar pech voor mijn buurman dat hij mij – Shirlock – als buurvrouw heeft. Want op elke enveloppe staat een KIX-code. En zo kwam ik er achter dat het mijn buurman van een hier niet nader te noemen huisnummer is.
The only gay in the apartment complex
Deze buurman was mij wel bekend. Je zou hem nog het beste kunnen beschrijven als ’the only Gay in the apartment complex’. Zonder de leren pakjes dan, de rest (vadsig, verontwaardigd, blond, oplopende haarlijn, nichterig en lelijk) klopt wel aardig. Hoewel het mij ook niets zou verbazen als hij onder z’n kleding ook zo’n leren pakje draagt.
Zo’n type die, toen er bij mijn overburen brand was, op z’n balkon stond te schreeuwen dat ze dood konden gaan, terwijl hij met z’n hand een snijbeweging langs z’n keel stond te maken.
Of zo iemand die de gemeente belde toen m’n bovenburen een middagje het oude kinderbed van hun dochtertje buiten op de straat hadden neergezet. En het daarna zelf naar de vuilstort brachten.
Dus ik bel aan…
Afijn, ik had de snippers bij elkaar geraapt en bij hem aangebeld. In alle rust, gewoon om te vragen of hij dat niet meer wilde doen. Het gordijn van het raam naast de deur schoof opzij en m’n buurman begroette mij vriendelijk met ‘AAAHHHGG… ROT OP OF IK BEL DE POLITIE!!!’.
😯 Oké… ik wilde alleen maar wat vragen. En voor de duidelijkheid, ik had geen ruzie met hem of zo, niets bijzonders. Ik zei tegen hem dat ik post van hem had. Waarop hij antwoordde dat dat niet van hem was. Wat natuurlijk gek is: Want zo snel kon hij door het raam niet zien wat ik in mijn hand had… Tenzij hij dat wist. Hij ging weer achter het raam weg, mij met de post in mijn hand achterlatend.
Broodmes
Dus ik bel nog een keer bij hem aan waarop hij zwaaiend met een broodmes achter het raam verscheen. Vast om de enveloppen mee open te maken. Maar ook nu deed hij niet open. En na nog een paar pogingen om aan te bellen ging het licht uit. Blijkbaar had hij de stroom uitgezet om de bel te doen laten stoppen met rinkelen.
Uiteindelijk heb ik het er maar bij laten zitten. Waarschijnlijk is het enige dat ik nu bereikt heb dat de snippers nog kleiner zijn. Zucht…
Reageren