Ik ben dus inderdaad transvrouw (en proud on it!). In 2003 ben ik van geslacht veranderd en ben nog altijd blij dat ik dat gedaan heb. Want ik werd zielsongelukkig van de gedachte dat ik als mijn geboortegeslacht zou moeten opgroeien. Geen idee hoe ik het gevoel moet omschrijven dat ik in een verkeerd lichaam zat, misschien is het nog het beste te vergelijken met het gevoel dat je gay bent. Maar dan net een beetje anders. Je weet het gewoon, en hoe meer de puberteit vordert hoe erger dat gevoel wordt. Gelukkig kreeg ik al vrij snel anti-mannelijke hormonen wat er voor zorgde dat ‘secundaire’ mannelijke geslachtskenmerken (baardgroei, baard in de keel, vetter worden van huid, lichaamsbeharing) zich stopte met ontwikkelen.
Onder het mes
Na een jarenlang traject bij (toen nog) het AZU en het VU ben ik in 2001 begonnen aan m’n real life test (leven als vrouw) en ben ik ook vrouwelijke hormonen gaan gebruiken. En uiteindelijk ben ik in november 2003 dus onder het mes gegaan. En nog ieder jaar vier ik het feit dat ik lichamelijk vrouw geworden ben met kutdag 🏳️⚧️ 🎉.

Reageren